Afgelopen zaterdag stapte een gemotiveerde groep cursisten van MYOS Opleidingen in een wereld die verder gaat dan anatomieboeken, modellen en posters.
Vanaf 08.30 uur druppelden de eerste cursisten binnen. De meeste cursisten waren toch wel een tikkeltje zenuwachtig en dat mag! Dankzij de duidelijke parkeer- en loopbeschrijving was iedereen uiteindelijk precies op tijd.
Na aanmelding, pasje in de hand en een ritje met de lift, werden we opgewacht door twee gepassioneerde geneeskundestudenten: één student zat in het derde jaar en de ander was bijna arts (uroloog). De witte jassen gingen aan, de handen werden zorgvuldig gewassen…en daar gingen we: de dubbele deuren door, richting de dissectiepreparaten.
Van nieuwsgierigheid naar verwondering
De geur is even wennen, maar gelukkig lagen er mondkapjes klaar voor wie dat prettig vond. De handschoenen gingen aan, de groep werd in tweeën gesplitst en het avontuur kon beginnen. De ene groep bekeek de bovenste extremiteit aan de achterzijde en de andere groep verkende de voorzijde van het lichaam.
Spier na spier werd benoemd, opgetild en vrijgemaakt. Zenuwen verschenen, pezen werden zichtbaar, botten bewogen herkenbaar in gewrichten en we zagen vooral: hoe ongelofelijk ingenieus spieren over en door elkaar heen lopen, om beweging mogelijk te maken.
Wist je dat…
- De kleermakersspier (m. sartorius) de populairste spier is onder veel geneeskundestudenten?
Hij is lang, herkenbaar en doet veel tegelijk: hij beweegt het been naar voren in de heup en buigt de knie, waarbij hij helpt bij bewegingen zoals het naar buiten draaien van de heup en het naar binnen draaien van de knie. - Baby’s geen “benige knieschijf” hebben?
De patella bestaat bij de geboorte nog volledig uit kraakbeen en verbeent tijdens het staan en lopen door belasting (ossificatie). - De tractus iliotibialis zich ontwikkelt door lopen?
Bij baby’s is de peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen nog niet stevig ontwikkeld. Tijdens staan, lopen en rennen wordt deze pees duidelijk dikker en sterker, dankzij belasting van de heup- en bovenbeenspieren. - Onder geneeskundestudenten de bijnaam “formaldehyde-honger” bestaat: het idee dat de formaline, waarin preparaten bewaard worden, je trek zou geven. Hoewel het een bekend grapje is in de snijzaal, is er geen wetenschappelijk bewijs dat formaline je écht hongerig maakt. Het is waarschijnlijk meer een legendarische studentenmythe.
Even uitlopen… in tijd én in verwondering
Het was zó interessant (en de studenten waren zó enthousiast) dat we flink uitliepen. We sloten af met een uniek preparaat waarbij alle organen goed zichtbaar waren. We volgden het lichaam van mond tot endeldarm!
· De lever bleek groter dan gedacht;
· Het hart juist kleiner;
· De slokdarm ligt verrassend dorsaal;
· En darmen? Zoveel méér dan je buik doet vermoeden!
Iedereen ging naar huis met een hoofd vol kennis en een hernieuwd respect voor het eigen lichaam.
Van snijzaal naar behandelkamer
Het mooiste inzicht kwam misschien wel aan het einde van de ochtend:
Durf groot te denken (en te kijken!) bij klachten. Focus je bij knieklachten, niet alleen op een spier, maar zoek de verbinding: enkel–knie–heup en behandel naast spieren ook bindweefsel, fascia en gewrichten.
Precies dat wat we bij MYOS trainen: denken in ketens, lagen én relaties tussen weefsels.
Een bezoek aan de snijzaal sluit daarom mooi aan bij onze therapeutische opleidingen en cursussen, waaronder:
- Massage- en sporttherapie;
- IASTM, bindweefselmassage, verantwoord masseren bij kanker, lage rug-, nek- en schouder-, schouder- en elleboogklachten.
Kennis wordt pas écht waardevol als je ziet, voelt en begrijpt hoe het lichaam er werkelijk uitziet.
Wil je er de volgende keer ook bij zijn?
Stuur ons dan even een mailtje en dan geven we je een seintje zodra de nieuwe datum bekend is!
